Archive | Schooltoneel

1996 1

1996 | Moord

Ik barstte van de inspiratie: elke scène van dit machtige stuk gaf aanleiding tot goede vondsten. Het sobere buizendecor, de camouflagenetten die als gebladerte uit de toneeltoren zakten, Beckets vier verleidsters in mini en buishoed, de Donald Duck boxershorts van koning Hendrik, de ‘paarden’ op de scène, de vier lompe baronnen, Beckets nachtwake waarbij Roselien […]

Continue Reading
1995 4

1995 | Het spel zit op de wagen

Gebaseerd op twéé opera’s, eentje van Richard Strauss en eentje van Puccini, jawel! De wagen waarvan sprake was er ook letterlijk, en een keer reed hij haast het hele decor omver. Een lollig verhaal over een testamentvervalsing, gepresenteerd als een toneelstuk binnen het toneelstuk. Kelly Tilleman speelde de dubbele mannelijke hoofdrol alsof er tussen mannelijke […]

Continue Reading
1994 4

1994 | Het Makropulos geval

Muziekmaniak die ik ben, koos ik (niet voor het laatst!) een stuk dat ik als opera had leren kennen: een beroemde diva blijkt al driehonderd jaar lang onder verschillende namen stevig door te zingen, maar stilaan loopt het zaakje mis, want de levenselixirformule van haar alchemistische pa is zoek… Een lang, lastig stuk – niet […]

Continue Reading

1993 | De Valentijnshappening

Ondertussen was ik op vraag van Maxim Willems en Karel Segers begonnen met Appassionata – waarin ook weer leerlingen van de school schitterden – en wou ik nog wel voor een keer (de laatste keer?) het schooltoneel regisseren. Het werd een bonte avond met een aantal sketches die de leerlingen zelf ineen hadden gestoken, met […]

Continue Reading
1992 1

1992 | Villon

Helaas, helaas, de Victor de Ruyterprijs bestond niet meer (wegens té groot en té duur). Want hier stond een homogene groep klaar met – al zeg ik het zelf – een ijzersterk stuk en getalenteerde spelers. Ik had eerder toevallig de muziek van Wim Mertens leren kennen en die paste wonderwel bij de sfeer van […]

Continue Reading
1991 1

1991 | Sempre più bello

Het was de naam van de minionderneming en het werd de titel van een heel vrolijke komedie-musical. Luc Lambert, een prachtig gitarist, werd uit de vierdes opgevist en veroverde de harten van alle meisjes uit de zesdes. Samen met Danny Decoster en Ingeborg Cocquyt bracht hij swingende muziek uit de jaren 90. Het podium lag […]

Continue Reading
1990 1

1990 | Liefde van vroeger

Dit was het meest versnipperde zesde jaar ooit: een verzameling tegenstellingen die je binnen een groep niet voor mogelijk houdt. Maar voor het toneel wilden ze wel een uitzondering maken. Joke Devynck droomde toen al hardop van een toneelcarrière en tilde iedereen op een hoger niveau. Het stuk zelf, een zwarte komedie, bevatte trouwens een […]

Continue Reading
1989 1

1989 | De ramkoning

Na drie komedies was het weer tijd voor een ernstig stuk, een bijna klassieke tragedie zelfs. Maar dan wel in een heel modern pakje: op de achtergrond speelde zelfs een stevige rockgroep. En wat een acteertalent: Nele, Annick, Stéphane, Pieter en vele anderen: uitbundige levensgenieters maar op de planken straalden ze Griekse adel uit. Via […]

Continue Reading
1988 1

1988 | Blauwe blaasjes

Er kwamen altijd maar meer muzikanten de stukken opvolijken en er waren nu ook zangrepetities: o, Johan Storme, wat kon jij toen (nog) zingen. De Revisor van Gogol speelt zich af in Rusland, ergens in de negentiende eeuw; ik verplaatste het naar een dorpje in de stille Kempen in de tijd van Brueghel en dat […]

Continue Reading
1987 3

1987 | All you need is love

Weer zo’n groot zesde jaar en een schitterend schitterende groep. Ik combineerde allerlei liefdesfragmenten uit Shakespeares werk en de leerlingen haalden realiteit en fictie fluks door elkaar: nooit waren er zoveel paartjes en een paar hielden stand (Patricia en Patrick, Gwen en Tony). Voor het eerst speelden we met de ‘put’ dicht (dat betekent dat […]

Continue Reading
1986 3

1986 | Kom(edie) Pot(pourri)

Het theatervirus tastte steeds meer leerlingen aan en dat jaar zaten er 72 in de zesdes… Ik moest dus wel zelf iets verzinnen en schreef een soort geschiedenis van de komedie met als raamverhaal De Kikkers van Aristofanes. Het was een enorme productie van zowat drie uur, voor het eerst deden we een beroep op […]

Continue Reading
Scan0004

1985 | Moeder Courage en haar kinderen

Piet De Meulenaere, een ander bevlogen collega en dikke vriend, trok zich nu de technische afwerking aan en de leerlingen schalden voortaan Charlestje en Pietje na elke voorstelling. We wilden allebei heel graag Brecht brengen en we vonden in Véronique Jacobs een schitterende Moeder Courage en in Katrien Berquin een fascinerende dochter. Stefaan Lippens, Luc […]

Continue Reading
foto 4

1984 | De getemde feeks

We hadden naam gemaakt en de mensen keken al uit naar een voorstelling van het Sint-Jozefslyceum. Het decor was erg sober maar de speelstijl exuberant. De leerlingen brachten de verzen van de bard alsof ze dagelijks zo spraken, de tuinstoelen vlogen door de lucht; Sabine was een té potige feeks en Steve kon haar uiteindelijk […]

Continue Reading
1983 4

1983 | Knecht van twee meesters

Het was een zalige tijd: Dominiek Segaert zette een onweerstaanbare Trufaldino neer en ook de andere acteurs leken met de commedia dell’arte-papfles grootgebracht. De jury van de Victor de Ruyter-prijs sprak van oertheater en we waanden ons al in New York, maar in de finale moesten we het opnemen tegen vier Aantwaarpse scholen en waren […]

Continue Reading
1982 1

1982 | Het belang van ernst

In de tweede kandidatuur had ik de volledige Oscar Wilde van boven naar onder en van links naar rechts gelezen en verslonden en toen Peter De Vocht en Filip Albrecht me vroegen of ik ook dat jaar toneel wou regisseren, twijfelde ik geen seconde. We speelden voor het eerst in Scharpoord toen en het zou […]

Continue Reading

1981 | Na de kater

Het ging niet over de morgen na een avondje zwaar stappen maar om de stralingskater na een kernongeval. Een paar jaar voor Tsjernobyl hing er al een soort instinctieve angst in de lucht voor de ongecontroleerde groei van het aantal kerncentrales. (En waaraan denkt Bush weer?) Ik was jong en ambitieus, schreef m’n eerste stuk […]

Continue Reading

Site by Verdographics